Onore a Tziu Poeta – 24 de maju 2025

La serata del 24 maggio scorso dedicata a Tziu Zoseppe Taras, noto a tutti i suoi paesani come Tziu Poeta, ha avuto una partecipazione numerosa di poeti venuti da tutta l’isola che hanno declamato le loro opere, canzoni in lingua nostra con cui le autrici hanno deliziato i presenti e altre composizioni di autori sardi cantate in modo coinvolgente da Rossano Baldin.

La sala convegni della Fondazione Farris-Tedde era strapiena per testimoniare l’affetto che ancora oggi Siniscola nutre per questo suo grande cittadino.

“Alas in bolu”, l’associazione presieduta da Marieddu De Montis, riesce a coinvolgere sempre nelle sue manifestazioni un grande numero di cultori della poesia sarda a testimoniare quanto sia profonda la volontà di tenere viva questa nostra lingua.

La voglia di testimoniare questo amore unisce molte persone che percorrono anche grandi distanze da tutta la Sardegna per questi momenti di incontro e di condivisione delle nostre più forti tradizioni.

Ma la bella sorpresa è venuta dai siniscolesi che in parte hanno recitato le loro poesie mentre altri hanno voluto dedicare i loro versi per questa speciale occasione.

Come sempre nei nostri paesi troviamo molti cultori delle muse, che devono essere incoraggiati in ogni modo se vogliamo che la nostra lingua non scompaia e con essa parte della nostra sensibilità e del nostro spirito di nazione sarda.

Con la collaborazione di Mario De Montis e della sua associazione pubblichiamo i testi dei poeti di Siniscola e i rispettivi video realizzati da Antonello Correddu.

A tziu Poeta

Bell’amentu pro Thiniscole
Tziu Zoseppe Taras est abarratu in s’istoria
Poeta de valore numenatu
rendimuli meritu onore e gloria

Naschitu in su milleottichentoottantunu
creschitu poveritu e orfaneddu
pitzinnu allegru e risulanu
dotatu de ironia dae minoreddu.

Riccu de intelligentzia e simpatia
achende brullas curiosas e goliardas
sa passione sua it sa poesia
chin versos e otavas befardas.

A carrasecare chin maestria
Imbrastiaiti sa zente chin thithieddu
che tintinnatos diventaini
totu custu chin prosas e faeddu.

Partitu in terra anzena
no ischiat comente la pessare
non s’acatait né in modu o manera
a domo sua cheriat ghirare.

Su molinzanu, a jocu s’at picatu sa vita
afestande chin zente divertita
goi lu cherimos amentare
a “Tziu Poeta” pro non l’irmenticare.

Thiniscole 24 de maju 2025 – Marcella Bandinu

A tziu Poeta

A tziu poeta su soneto dedìco
puite ca da si l’at meritatu
Po unu mamentu s’arte che li pico
e custas rimas apo cussertatu.

Omine sabiu meta, e de intelletu
chin allegria versos bonos cumponiat
Brulleri allegru e de bonu meletu
a carrasecare s’ispassiaiat

It su sarau pro pitzinnos e mannos
su carru tiratu dae su poleddu
Prenu de inu su butaroleddu.

E cando sa festa pustis finita
a Fruncu ‘e oche lestru it a torrare
su travallu depiat contipizare

Po Thiniscole est unu amentu bellu
Po sos parentes est che unu zoiellu.

Thiniscole 24 de maju 2025 – Franca Mulargia

In amentu de tziu Poeta

Comente s’abba curret a mulinu
Gai sas otavas de tziu Poeta
E cando prena vit sa tassa ‘e inu
Li bessiant sos versos che profeta.

Unu carru picait a trainu
E sa partorja supra b’it(i) seta
In buca teniat una pompeta
su tzichete falait a furinu

It a su butarolu gheta gheta
falande che rosoliu divinu
Oje goi lu cherjo amentare
cando bessiat a carrasecare

Omine mannu e travallatore
da terra sua at devitu emigrare
Fatu at su massaju e su pastore
achende nudda a domo sua mancare

E vita at bividu chin onore
Ma a s’urtimu est devitu torrare …
a su costazu de su suo amore.

Custu bellu sentitu at lassatu
finas carrera l’an(a) dedicatu.

Thiniscole 24 de maju 2025 – Teresa Mulargia

Onore a Tziu Poeta

Ca de s’ocru mi froriat sa sanna (1)
mi so postu istaser’a poetare
a tziu Zoseppe cheri’onorare
chin versos de groria e de osanna
Ma de poesia sa vena no est manna
totus cantos m’azis a perdonare
prima a tziu Poeta peto iscusa
ma solu m’at lassatu cussa musa.

In su milleottichentoottantunu
sa naschid’at tentu in Siniscola
Ma prima de andaret a iscola
solu est abarratu chenza niunu
Azutu non ‘nd’at tentu dae perunu
pranghendesi sa mama a sa sola
E dae cando fit galu minoreddu
pro sa entre s’est fatu theracheddu.

Tando chin lachinza e matricatu
Imparande sa vita ‘su pastore
Chin dies de patimentu e de suore
mannu e saviu issu est diventatu
A Torino est partitu sordatu
pro servire sa patria chin onore
E solu achende su militare
Imparatu sa pinna at ‘a usare.

A sa torrata in sa idda natia
chin metas artes issu at provatu
a procurare onu su recatu
e tirare sa vita in allegria
A cumpanza teniat sa poesia
e poeta mannu fit cunsideratu
E chi sos versos daiat s’idea
de tenner luntana onzi pelea.

Mastru mannu fit de divertimentu
in tzilleri e in su carrasecare
A s’improntu otavas a cantare
e brullande chin totus fit cuntentu
Contos e cantos in donzi mamentu
totu sas cumpannias pro allegrare
Ca fintzas in dolores e in anneu
su risu est che sa manu ‘e deu.

Cando si travestiat de tintinnatu
chin ‘nd’unu carriteddu tzichirriosu
maritu si cantait met’ amorosu
in guturos fattos a impetratu
A sucutos pranghiat e ispantatu
de sa muzere su partu dolorosu
E pro l’abrandare su patimentu
solu inu petiat e pane lentu.

Pustis est diventatu molinzanu
e de Frunch’e oche s’abba corrente
una rota manna moviat potente
de sos massaios pro moler su granu
Totu sa notte vintzas a manzanu
pro acher farina bianch’e luchente
Ma tzertos invidiosos banduleris
l’an dennuntziat’a sos carabineris.

Sichit sa vita chin penas e gosos
fizos amatos sunt de allevare
fintzas a los vider irmanniare
e issos puru a benner isposos
E a pustis manneddu diventare
a mirare nepotes amorosos
Sa vita est una rota chi ziras
ses pitzinn’e lestru vetzu ti miras.

S’ispos’amata l’at lassatu solu
como su versu est meta dolente
Cantat dolores de coro e mente
chircande sas paraulas de cunsolu
Ma est pesant’e tristu su presente
prenu meta de lacrimas e dolu
Sa idda sua lassat chentza dilettu
de sos fizos pro chircare s’affettu.

Sa morte l’at culpit’in terr’anzena
de su disterr’a Genk locu framanu
chin sa mente a su paese luntanu
e in su coro s’amorosa pena
Fizu istimatu b’at postu manu
a lu torrare a custa terr’amena
Pro li rendere memoria e vantu
in Duai in su nostru campusantu.

(1) Questo verso è una parafrasi del primo verso della poesia dedicata da Tziu Poeta a tutti i pastori di Siniscola. Spesso in alcune prove poetiche ho richiamato questo inizio per rendergli omaggio ed onore.

Thiniscole 24 de maju 2025 – Antonio Murru

Articolo precedenteLeggendo Aramburu
Articolo successivoLa morte di Cinzia